Tuesday, January 14, 2020

கம்பர் கவி மலர்

🙏 *கம்பர் கவி மலர்* 🙏      19 -12- 19

ஸ்ரீ ஆமருவியப்பன் திருவடிகளே சரணம்!

ஸ்ரீ கம்ப நாட்டாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்! !

இவ் வார கவிமலரில் இராவணனின் இளைய மகனாகிய அட்ச குமரனின் பாத்திரப்படைப்பை படித்து மகிழ்வோம்.

இராவணனுக்கும், மண்டோதரிக்கும் பிறந்த இளைய மகன்.

இளைய மகனாக இருந்தாலும் இந்திர ஜித்துக்கு இணையாக தோற்றத்திலும்,வீரத்திலும் சிறந்து விளங்கியவன்.

ராவணனின் பிள்ளைகள் தந்தை செய்த தவறுக்காக போர்க்களத்தில் தம் உயிரை விட்டவர்கள்.

தந்தையின் புகழைக் காப்பாற்றவும்,தம் குல மானத்தைக் காப்பாற்றவும் வீர மரணம் அடைந்த கடமை வீரர்கள்.
அம் முறையில் தான் அட்ச குமரனையும் பகிர்ந்துகொள்கிறோம்

அட்ச குமரன் திருமணம் ஆனவனாகத் தெரியவில்லை.
மனைவியோ,பிள்ளைகளோ இருப்பதாக கம்பனில் குறிப்பு இல்லை.

இராவணன் தம் வாழ்நாட்களில் இரு பெரும் போர்களை சந்தித்துள்ளான். முதல் போர்
திசைதோறும் சென்று இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர்களை வென்று பெருமையுடன் விளங்கிய பெரும்போர்.

அப்போரில் இராவணனுக்கு துணையாக அரக்கர் குல வீரர்கள் பலர் போர் புரிந்து புகழ்பெற்றார்கள்.
ஆனால் அட்ச குமரன் அப்போரில் ஈடுபட்டதாகத் தெரியவில்லை.

அட்ச குமரன் தன் தந்தையின் மீது அளவு கடந்த பாசமும்,விநயம் உடையவனாகவும் இருந்தவன்.

            காட்சி

அநுமன் அசோகவனத்தில் உள்ள சீதையைக் கண்டு பிறகு ராவணனின் கருத்தை அறிவோம் என எண்ணி இலங்கை நகருக்குள் புகுகிறான்
இலங்கையில் உள்ள சோலைகளை அழிக்கிறான்.

இதனை அறிந்த ராவணன் மிகுந்த சீற்றம் கொண்டு தம் படைத்ததலைவர் ஐவரை அனுப்ப,அவர்களையும் அழித்து ஒழித்தான் அநுமன்.

இதனை அறிந்த ராவணன் தன் தோள்களை குலுக்கிக் கொண்டு தாமே சென்று அநுமனைப் பிடித்து வருவதாக கூறி எழுந்தான்.

அட்ச குமரன் தந்தையைத் தடுத்து தன்னை அனுப்புமாறு வேண்டுகிறான்.

அரசே! நீ சிவபெருமான் வாகனமாகிய காளையுடன் போரிடலாம்; திருமாலின் வாகனமாகிய கருடனோடு போர் புரியலாம்;அல்லது அவன் படுத்துறங்கும் ஆதி சேடனாகிய பாம்போடு போரிடலாம். அச் செயல்கள் எல்லாம் கூட உனக்கு குறை ஆகாது.
அற்பக் குரங்கோடு நீங்கள் போர் புரிந்து உங்கள் பெருமைக்கு குறை தேடிக் கொள்ளலாமா!
*முக்கணான் ஊர்தி அன்றேல் மூன்று உலகு அடியின் தாயோன்* *ஒக்க ஊர் பறவை அன்றேல் அவன் துயில் உரகம் அன்றேல்* *திக்கயம் அல்லதேல் புன் குரங்கின் மேல் சேறி போலாம்!* *இக்கடன் அடியேற்கு ஈதி;இருத்தி ஈண்டு இனிதின் எந்தாய்!* 

 *திறன் அறிந்து சொல்லுக சொல்லை* என்ற வாக்கிற்கேற்ப  ஒருவன் பேசக் கூடிய சொற்கள்தான் அவன் எப்படிப்பட்டவன் என்பதை விளக்கி நிற்கும். 

அட்ச குமரனின் பேச்சில் வெற்று ஆரவாரம் இல்லை;ஆணவமும் தற்பெருமையும் இல்லை, கண்ணியமும்,தந்தையின் மேலுள்ள கனிவுமே விளங்குகிறது.
இந்த வேலையை என்னிடம் கொடுத்துவிட்டு கவலை இல்லாமல் நீங்கள் இருங்கள்! மேலும் இந்திரனோடு நடந்த போருக்கு என்னை அனுப்புவீர்கள் என்று இருந்தேன்.
அந்த மனக்குறை இன்றும் எனக்கு உண்டு. அந்த என் மனக் குறையை போக்கிக் கொள்ள அருமையான வாய்ப்பு ஒன்று எனக்கு வந்துள்ளது.

சிவனோ,திருமாலோ,பிரமனோ குரங்கு வடிவம் கொண்டு வந்திருந்தாலும் அழித்துவிட்டு வருகிறேன்.

குரங்கைத் தப்பிக்க விட்டுவிட்டால் எனக்கு தாங்கள் எந்த தண்டனை கொடுத்தாலும் ஏற்றுக்கொள்கிறேன் என்று கூற வேறுவழியின்றி ராவணனும் அட்சகுமரனின் வேண்டுகோளை ஏற்றான்.

அட்ச குமரனுக்கும்,அநுமனுக்கும் கடும்போர் நடைபெறுகிறது.

இருவரிடையேயும் விற்போர்,வாள் போர் முழுவீச்சில் நடைபெறுகிறது.
அட்ச குமரன் தன் உடைவாளை எடுத்து அநுமனின் தோளில் குத்தினான்.
தம் கரத்தில் உள்ள ஆயுதங்கள் முழுவதும் நீங்கிய நிலையில் அநுமனைக் கட்டிப்பிடிக்க முயன்றான். அதற்குள் அநுமன் தம் நீண்ட நெடிய வாலால் அட்ச குமரனைக் கட்டிவிட்டான்.

போரின் நிறைவில் அட்சகுமரன் வீரமரணம் அடைந்துவிட்டான். 

அக்ஷய குமரன் என்ற வட சொல்லுக்கு அழிவில்லாதவன் என்று பொருள்.அழிவில்லாத என்ற பொருள் உள்ள இப் பிள்ளை தான் தந்தையின் பொருட்டு முதலில் அழிந்த பிள்ளை என நினைக்கும்போது வேதனையே மிஞ்சுகிறது.

தந்தைக்கு பின்னால் இறப்பது தான் உலக இயற்கை.
ஆனால் தான் செய்யாத தவறுக்காக தந்தைக்கு முன்னமேயே உயிரைக்கொடுத்து மறைந்தான்.
இம் மரணம் தான் கற்போர் நெஞ்சில் துயரத்தை உறையவைக்கிறது.

ராம,ராவணப்போரில் ராவணன் என்ற வேர் மடிந்தே ஆக வேண்டும்.ஆனால் அட்ச குமரன் போன்ற விழுதுகள் சாய்ந்ததை தான் உள்ளம் ஏற்க தயங்குகிறது.

*கம்பர் புகழ் வாழ்க*

கவிமலரின் மணம் தொடரும்.

தே.இரா.வீரராகவன்.✍ .

ஸ்ரீ அனுமத் ஜெயந்தி

🙏🙏 *ராம ராம* 🙏🙏

ஸ்ரீ ஆஞ்ஜநேயர் திருவடிகளே சரணம்!

ராமாயணத்தில் கிஷ்கிந்தா காண்டத்தின் நிறைவில் அநுமன் தம் வானரப் படைகளுடன் சீதாப் பிராட்டியை தேடி வந்துகொண்டிருக்கும்போது ஜடாயுவின் சகோதரனாகிய சம்பாதி (கழுகு) தனக்கு இறக்கைகள் இல்லாமையால் மலை ஒன்று நடந்து வருவது போல வந்து அநுமனைக் கண்டான்.

தன் தம்பி ஜடாயு உயிர் நீங்கிய விபரம் யாது என கேட்க அநுமன் முழு நிகழ்வினையும் சொல்லி முடிக்க

சம்பாதியும் தன் தம்பி ஜடாயு  ராம சேவைக்காக உயிர் நீங்கியது அவனுக்குப் பெரும் புண்ணியமே எனக் கூறி ஜடாயுவுக்காக ஆற்ற வேண்டிய இறுதிக் கடன்களை செய்து முடித்தான். அதனால் முழு மனநிறைவும் அடைந்தான்.

பிறகு அநுமன் முதலியோரை வணங்கி, 'நீங்கள் என்னை வாழ்வித்தீர்கள்; இப்போது நீங்கள் யாவரும் *ராம ராம* என உச்சரியுங்கள் எனக்கு ஓர் சிறந்த பயன் கிடைக்கும் எனச் சொல்லுகிறான்.
*எல்லீரும் அவ் இராம நாமமே சொல்லீர் ;* * **சொல்ல* *எனக்கு ஓர் சோர்விலா நல் ஈரப் பயன் நண்ணும்*                 
என்பது கம்பன் பாடல்.

அப்போது அநுமன்,அங்கதன்,ஜாம்பவான் மற்றும் வானரக் கூட்டங்கள் ராம் ராம் என உரத்த குரலில் உச்சரிக்கவும் சம்பாதியின் இறகுகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வளர்வதைக் கண்டார்கள்; வியப்படைந்தார்கள் ; மேலும் மேலும் பக்திப் பரவசத்தோடு முழங்க,முழங்க சம்பாதியின் இறகுகள் முழு வளர்ச்சி அடைந்தன.
சம்பாதியும் மிக மகிழ்ந்து நன்றி சொல்லி எல்லோரையும் வணங்கி ராம் ராம் எனக் கூறிக் கொண்டே தம் இருப்பிடம் நோக்கி நகர்ந்தான்.

மேற்கண்ட செயல் நிகழ்ந்த விநாடிவரை இராமனுக்கு தொண்டு செய்வதையே அநுமனின் குறிக்கோளாக இருந்தது.அவனை விட பெரியதும் உயர்ந்ததும் ஒன்றும் இல்லை எனவும் நம்பியிருந்தான்.

சம்பாதிக்கு அற்புதம் நிகழ்ந்த மறுகணமே அநுமனின் மன நிலையில் மாற்றம் ஏற்பட்டது.

சம்பாதிக்கு அற்புதம் நடந்த நேரத்தில் ஸ்ரீ ராமன் அந்த இடத்தில் இல்லை.பல காத தூரம் தள்ளி கிஷ்கிந்தையில் உள்ளான்.
ஆனால் அவனது திருப்பெயரை (நாமத்தை) பலரும் உள்ளன்புடனும்,பக்தியுடனும் கூறியபோது அரிய செயல் நடந்துவிட்டதை எண்ணி,எண்ணி பக்தி வெள்ளத்தில் அநுமன் திளைத்தான்.மெய் சிலிர்த்தான்!

இராமனை விட அவனது திருநாமம் மிக உயர்ந்தது என்பதை கண்கூடாக தெளிந்துவிட்டான்.

இனி கடலைத் தாண்டவும்,அரக்கர் கோட்டையுள் புகவும்,சீதாப் பிராட்டியாரைத் தரிசித்து மீளவும் *ராம நாமமே அருமருந்து* என அறிந்துவிடுகிறான்.  பிறகு       

ஜாம்பவான் அநுமனின் சக்தியை கூறிய அளவில் தன் வலிமை பெருகியதை அறிந்து மகிழ்ந்து *ராம் ராம்* எனக் கூறிக்கொண்டே *விஸ்வ ரூபம்* எடுத்தார்.

நாமும் இத் திருநாளில் ராம் ராம் என ஜெபித்திடுவோம்!
நல் வளமும்,நலனும் பெற்று உய்ந்திடுவோம்!

        🙏 *ஜெய் ஸ்ரீ ராம்* 🙏.

கம்பர் கவி மலர்

🙏 *கம்பர் கவி மலர்* 🙏
ஸ்ரீ  ஆமருவியப்பன் திருவடிகளே சரணம்!

ஸ்ரீ கம்ப நாட்டாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்!!

போர்க்களத்தில் ஸ்ரீ ராமச்சந்திரனுடன் விபீஷணனும் நிற்கிறான்.
களத்தில் வீரத்துடன் எதிரே நிற்பவனைப் பார்த்த ராமன் விபீஷணா! இவன் யார் எனக் கேட்கிறான்.

இவர் நீதிகள் முழுதும் அறிந்த கும்பகர்ணன்.எனக்கு மூத்தவர்.  ராவணனுக்கு இளையவர்.தன் தமையனுக்கு புத்திமதிகள் பல கூறியும் அவர் கேட்காமையால் தமையனுக்காக போர் புரிய வந்துள்ளார்.

இதனைக் கேட்ட ராமனும் கொடியவனுக்காக உன் தமையன் கும்பகர்ணன் ஏன் உயிரை விட வேண்டும்.அவரை இங்கே அழைத்து வருக எனச் சொல்கிறான்.

இதனைக் கேட்ட விபீஷணனும் மகிழ்ச்சியுடன் கும்பகர்ணனிடம் சென்று வணங்கினான்.

கும்பகர்ணன், இராமனுடன் இருக்க மனமில்லாது நம்மிடமே வந்துவிட்டான் விபீஷணன் என நினைத்து
அவனை மார்புடன் இறுகத் தழுவிக்கொண்டு தம்பி!, "நீ ராகவனிடம் சரண் அடைந்துவிட்டாய்!இம்மையிலும்,மறுமையிலும் நன்மை பெற்றுவிட்டாய் என்றல்லவோ நினைத்தேன். அப்படி இருக்க காலன் வாயில் நுழைய இருக்கும் என்னை நோக்கி ஏன் வந்தாய்?
             மேலும்

நாங்கள் மடிந்த பிறகு நீ இருந்தால்தானே எங்களுக்கு எள்ளும்,நீரும் இறைத்து பிதுர்க் கடனை ஆற்ற முடியும்.

ஆகவே நீ ராமன் பக்கம் சென்றுவிடு என கும்பகர்ணன் மன்றாடுகிறான்.

இதனைக் கேட்ட விபீஷணன், அண்ணா!  நான் இராமனைப் பிரிந்து வந்துவிடவில்லை.
நீங்கள் ஞானத்தில் சிறந்தவராகவும்,நீதியில் வல்லவராகவும் இருப்பதால் உம்முடைய மரணத்தை தடுத்து, ஸ்ரீ ராமனின் பக்கம் சேர்த்து அழியா பேரின்பம் பெற அவனுடன் சேர்த்து விடலாம் என வந்தேன்.

தாங்கள் சம்மதித்தால் என்னைக் காப்பது போலவே தங்களையும் காத்து அருளுவார்.
அவரால் எனக்களிக்கப் பட்ட இலங்கை அரசை நான் உம்முடைய திருவடிகளில் அளித்துவிட்டு, ஏவல் செய்ய காத்து இருக்கிறேன் என சொல்லுகிறான்.

இதனைக் கேட்ட கும்பகர்ணன், பெருகி வரும் கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டே 
என் கண்ணின் மணியே! விபீஷணா!

என்னை நீண்டகாலம் எத் துன்பத்தையும் கொடுக்காமல் சுகமாக வளர்த்தான் ராவணன்.
அவனே தன் கையாலேயே நெற்றிக்குத் திலகமிட்டு போர்க்கோலம் அணிவித்து போருக்குச் சென்று வா என அனுப்பி இருக்கிறான்.

அந்த அண்ணனுக்காக போருக்குச் செல்வேனா! அதை விட்டு *நீர்க்கோல வாழ்வை நச்சி*(நீரால் வரையப்பட்ட கோலத்தைப் போன்ற நிலையில்லாத வாழ்வை விரும்பி) எதிர் அணியில் சேருவேனா!

இதுவரை உயிருக்கும், உடலுக்கும் உரமூட்டிய அவனுக்காக செஞ்சோற்றுக் கடனை தீர்ப்பது தானே நீதி! நியதியும் கூட

நீரில் எழுதப்பட்ட அல்லது நீரால் எழுதப்பட்ட கோலம் போன்ற நிலையில்லாத செல்வ வாழ்வை விரும்பி தமையனுக்கு உயிரைக் கொடுப்பதில் இருந்து  பின்வாங்க மாட்டேன் என்று கும்பன் கூறுவது ஞானத்தால் பக்குவப்பட்டவன் அவன் என்பது தெளிவாக விளங்குகிறது.அது மட்டுமில்லாமல் தியாகத்தின் திருவுருவாய் காட்சியளித்து படிப்போரை கலங்க அடித்து விடுகிறான்.

தம்பீ, என் துன்பத்தைக் களைய வேண்டும் என நீ நினைத்தால் கார்முகில் வண்ணனாகிய இராமனை விரைவில் சென்று அடைவாய் என உரைக்கிறான்.

*நீர்க்கோல வாழ்வை நச்சி நெடிதுநாள் வளர்த்துப் பின்னைப்* 
*போர்க்கோலம் செய்துவிட்டார்க்கு உயிர்க்கொடாது அங்குப் போகேன்*
*தார்க் கோல மேனி மைந்த: என் துயர் தவிர்தியாகில்*
*கார்க்கோல மேனியானைக் கூடுதி கடிதின் என்றான்"*

விபீஷணனுக்கும்,கும்பகர்ணனுக்கும் நடைபெற்ற இந்நிகழ்ச்சியில் கம்பன் ஆளும் நீர்க்கோல வாழ்வை விரும்பி என்னும் தொடர் மூலம் நம்  உள்ளத்தை  கொள்ளை கொண்டு விடுகிறான்.

நீ இராமனைத் தான் சென்று அடைய வேண்டும் என்ற கும்பனின் உறுதி சகோதர பாசத்தின் உச்சத்தையே தொட்டுவிடுகிறது.நம் நெஞ்சையும் நெகிழ வைத்து விடுகிறது.

*கம்பன் புகழ் வாழ்க*

   கம்பன் கவி மலரின் மணம் தொடரும்.

தே.இரா.வீரராகவன் ✍
16 - 01- 2020

Wednesday, December 4, 2019

கம்பர் கவி மலர்

🙏 *கம்பர் கவி மலர்*🙏  5 - 12- 19

ஸ்ரீ ஆமருவியப்பன் திருவடிகளே சரணம்!

ஸ்ரீ கம்ப நாட்டாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்!

இவ் வார கவி மலரில் அதிகம் கவனிக்கப்படாத -பரிதாபத்திற்குரிய *மண்டோதரி* என்னும் பாத்திரப்படைப்பினை பகிர்ந்து மகிழ்வோம்.

மண்டோதரி ராவணனின் மனைவி.
மயன் என்னும் தேவதச்சனின் திருமகள்.

அழகும்,ஒழுக்கமும் ஒருங்கே இணைந்த அற்புத பாத்திரப் படைப்பு.

மண்டோதரி என்னும் சொல்லுக்கு மென்மையான வயிறை உடையவள் என்று பொருள்.
அவள் உள்ளமும் அரக்கர் குலத்திற்கு மாறான மென்மை உடையது.
தன் ஒத்த சீதைக்கு தன் கணவன் ராவணன் செய்த தீங்கை எண்ணி,எண்ணி கண்ணீர் வடித்தாள்.

வாய்ப்பு கிடைக்கும் போதெல்லாம் சீதையை ராமனிடமே விட்டு வாருங்கள் எனக் கதறி மன்றாடினாள்.

எத்தனை முறை எடுத்துச் சொன்னாள்!
தாடகையை,சுபாகுவை,கர தூஷணர்களை கொன்று அழித்தவன் மாவீரன் ராமனே!
அது மட்டுமா 
வலிமை நிறைந்த வாலியையும் கொன்றவன் அல்லவா என்றெல்லாம் எடுத்து இயம்புகிறாள்.

         ஒரு காட்சி

ராவணன் மலையே கீழே விழுந்தது போல மாண்டு கிடக்கிறான்.
புலம்புகிறாள் மண்டோதரி.
எம் நாதனே!
நேற்று கூட ராமனை புகழ்ந்தீர்களே!
"இன்று போய் நாளை வா" என்ற ஸ்ரீ ராமனின் பெருங்குணத்தை உருகி,உருகி உரைத்தீரே!
அதன் பிறகு கூட சீதையை அவரிடம் ஒப்படைத்து இருந்தால் இந்த நிலை உமக்கு நேர்ந்திருக்காதே!

மண்டோதரியின் கதறல் படிப்போரின் மனதை கரைத்து விடுகிறது.

நீ செல்வதற்கு முன் நான் செல்ல வேண்டும் என நினைத்தேனே! தப்பாகிப் போய்விட்டதே
அதனால் தான் உம் தலைகள் வீழ்ந்துபட்டனவோ என்னென்று சொல்வேன்!

மேலும் என் கணவன் கயிலையையே தூக்கியவன்.
அம் மாவீரனின் அழகிய உடலில் எள் இருக்கும் இடம் கூட இல்லாமல் ராமனின் அம்புகள் துளைத்தனவே!
அதற்குக் காரணம் இப்படி இருக்குமோ.

தன் கணவனின் உயிரைக் கவர்ந்த அம்பினைக் காண வேண்டும் என்பது மண்டோதரியின் விருப்பம்.

தம் மணாளனைக் கொல்ல அம்பு ஒன்று உலகிலேயே இல்லை என்றே நினைத்திருந்தாள்.
சுற்றும் முற்றும் அம்பைத் தேடிப் பார்க்கிறாள்.காணவில்லை.
அம்பு காணாமைக்கு காரணம் தேடிக் கண்டுபிடிக்கிறாள்.

அன்று சூர்ப்பணகையின் வருணனையால் தம் அகச் சிறையில்(இதயத்தில்) சீதையை வைத்து விட்டான் ராவணன்.

இன்று இராமன் விட்ட அம்பு  அசோகவனத்தில்  புறச்சிறையில் இருந்த சீதையை மீட்டுவிட்டது.

புறச்சிறையில் இருந்து மீட்ட ஜானகியை ராவணனின் அகச்(இதயம்)சிறையில் இருந்தும் மீட்க வேண்டும் என்பதற்காக உடலின் உள்ளேயே அம்பு  தங்கிவிட்டதோ என்று புலம்புகிறாள்.மேலும் ராவணனின் 
 காதலை அவன் உள்ளேதேடி தேடி
தடவுகிறதாம் அம்பு.

கவியரசரின் கவி நயம் நம்மை பெருமிதம் கொள்ளச்செய்கிறது.

*"வெள்ளெருக்கஞ் சடை முடியான் வெற்பெடுத்த திருமேனி மேலும் கீழும்* *எள் இருக்கும் இடமின்றி உயிர் இருக்கும் இடம் நாடி இழைத்தவாறோ?*
*கள் இருக்கும் மலர்க்கூந்தல் சானகியை மனச்சிறையில் கரந்த காதல்* *உள் இருக்கும் எனக் கருதி உடல் புகுந்து தடவியதோ ஒருவன் வாளி.* 

சீதாப் பிராட்டிக்கு நிகராக எண்ணற்ற நற் குணங்கள் பெற்றிருந்தாலும் கணவனின் தீய குணத்தால் மண்டோதரியின் பெருமை பேசப் படாமலேயே போய்விட்டது.

நற்குணவதியாக விளங்கினாலும் காலங்காலமாக வாழ்ந்து மறைந்த மங்கையர்களின் ஒட்டுமொத்த துயரமாகத் தான் மண்டோதரியைப் பார்க்க முடிகிறது.

*கம்பர் புகழ் வாழ்க!*

கவி மலரின் மணம் தொடரும்!

தே.இரா.வீரராகவன் ✍

Tuesday, November 26, 2019

கம்பர் கவி மலர்

🙏 *கம்பர் கவி மலர்* 🙏         28-11-19



ஸ்ரீ ஆமருவியப்பன் திருவடிகளே சரணம்!

ஸ்ரீ கம்ப நாட்டாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்!!

இவ் வார கவிமலரில் திரிசடை என்ற பாத்திரப்படைப்பின் சிறப்பை  படித்து மகிழ்வோம்.

சுந்தர காண்டத்தின் காட்சிப்படலத்தில் திரிசடை கம்பனால் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறாள்.

அரக்கர் குலத்தில் அவதரித்த அறச்செம்மல்!
சேற்றில் விளைந்த செந்தாமரை!  ஆம்
           விபீஷணன்

விபீஷணனின் திருமகள்தான் திரிசடை.

முழுமையாக அறியப்படாதவள் ஆகவும்,முக்கியப் பாத்திரமாகவும் விளங்கி சிறப்பு சேர்க்கிறாள்.

அன்னை ஜானகியால் தாயே என்றும்,உற்ற தோழி என்றும் விளிக்கப்பட்டவள் திரிசடை.

சீதா தனது மாமியர்களையோ,வேறு யாரையுமே தாய் என அழைக்காமல் இவளை மட்டும் தாய் என அழைத்த பெருமைக்கு உரியவள்.
அதனால்தான் கவியரசரும் *ஆயிடை திரிசடை என்னும் அன்பினால் தாயினும் இனியவள் தன்னை நோக்கினாள்.* என்கிறார்

சீதாப் பிராட்டி அசோகவனத்தில் கணவனை காண முடியாத சோகத்தில் இருக்கும்பொழுது சுகமான தேறுதல் வார்த்தைகளை அவ்வப்போது சொல்லக்கூடிய தாயாகவும், தோழியாகவும் விளங்குகிறாள்.

முன்னொரு காலத்தில் விசுவாமித்ரரும்,எனது தலைவரும்,இளையவரும் மிதிலை வந்த நேரத்தில் எனது இடக்கண் துடித்தது.பிறகு பூமி முழுவதையும் இழந்து தம்பியுடன் காடு புக நேர்ந்த போது வலக்கண் துடித்தது என்கிறாள்.

தற்காலத்தில் நடந்த நிமித்தங்களை மட்டும் கூறாமல் கடந்த காலத்தில் நடந்த நிமித்தங்களையும் குழந்தைபோல் சீதா திரிசடையுடன் பகிர்ந்தாள் என்னும்போது தோழமையின் நெருக்கம் புரிகிறது.

பெண்களுக்கு இடக்கண் துடிப்பதும்,ஆண்களுக்கு வலம் துடிப்பதும் நன்மைக்கான அறிகுறிகள்.

ஒரு சமயம் திரிசடை தான் இரவு கண்ட கனவைப் பற்றி சீதாதேவியிடம் சொல்கிறாள்.

அழகிய திருமகளே! தீட்சண்யமான உன் முகத்தில் பிரகாசமான ஒளி ஒன்று தெரிகிறது.

உன் காதுகளில்  பொன்வண்டு ஒன்று ஊதிச் செல்லுகிறது.

ஆகையால் இனிய நற்செய்தி ஒன்றை விரைவில் கேட்கப்போகிறாய்!
*செவியில்,மெல்லென,பொன் நிறத் தும்பி வந்து,ஊதிப்போயதால் என்பது கம்பன் வரிகள்.

திரிசடை இன்னும் சொல்கிறாள்.
சீதா, நீ நேற்று இரவு உறங்கவே இல்லை.ஆனால் நான் உறங்கினேன்.
உறக்கத்தில் நான் கனவில் கண்டதைச் சொல்லுகிறேன்.கேள்!

ராவணன் தன் உடல் முழுவதையும் எண்ணெய் பூசிக்கொண்டும்,சிவந்த ஆடை அணிந்து கொண்டும் கழுதையும்,பேயும் ஓட்டிக்கொண்டு செல்கிற தேரில் ஏறி சுற்றம் சூழ தென்திசைக்குச் சென்றான். அவள் மனைவி மண்டோதரியின் கூந்தலோ தீப் பிடித்து எரிந்து கொண்டிருந்தது.
     
       மேலும் கேள்!

அடர்ந்த ஓர் காடு.
அக் காடு முழுவதும் யானைகளின் கூட்டம். அந்த இடத்திற்கு இரு சிங்கங்கள் தலைமையில் ஒரு புலிக் கூட்டமே வந்தது.
அக் கூட்டங்கள் யானைக் கூட்டங்களை அழித்து ஒழித்தது.
யானைகளிடம் இருந்த *அழகிய மயில் ஒன்று புறப்பட்டு சிங்கங்களிடம் போய்ச் சேர்ந்தது என்றாள்.
          மேலும்
    ஆயிரம் விளக்கொளியின் பிரகாசத்தை உடைய ஓர் விளக்கை ஏந்திக்கொண்டு திருமகள் என் பெரியப்பாவின் வீட்டில் இருந்து என் தந்தையின் இல்லத்திற்கு வருவதையும் கனவில் கண்டேன் என்றும் உரைக்கிறாள்.

இலங்கையின் அரசப்பதவி தன் தந்தையை நோக்கி வர இருக்கிறது என்பதையும் கனவின் பயனாக சொல்லாமல் சொல்கிறாள் திரிசடை.

சுந்தர காண்டத்தில் திரிசடை பற்றிய செய்தி இத்துடன் நிறைவடைகிறது.
யுத்த காண்டத்திலும் தொடர்கிறது. 

சீதாப் பிராட்டியார் மனத் தளர்ச்சி அடைந்த நேரங்களில் சோர்வுகளை நீக்கி,மனத் தெம்பினை ஊட்டி உயிர் வளர்த்த அருமையான பாத்திரப் படைப்பு தான் *திரிசடை.

நம் கம்பன் கவிதைகளில் மட்டும் வல்லவன் இல்லை: கனவுப் பலன்களை கணிப்பதிலும் வல்லவனாக, பல கலைகளிலும் தேர்ந்தவனாக இருப்பதைக் கண்டு பெருமை கொள்கிறோம்.

கம்பர் புகழ் வாழ்க!

கவி மலரின் மணம் தொடரும்.

தே.இரா.வீரராகவன். 


Tuesday, November 19, 2019

கம்பர் கவி மலர்

ஸ்ரீ ஆமருவியப்பன் திருவடிகளே சரணம்!               

ஸ்ரீ கம்ப நாட்டாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்! !

இவ் வார கம்பர் கவி மலரில் சூர்ப்பணகை என்ற பாத்திர படைப்பையும், சூர்ப்பணகை மூலமாக கம்பர் அளிக்கும் நகைைச்சுவை விருந்தையும் பருகி மகிழ்வோம்.

இராமாயணக் காப்பியத்தின் முதல் திருப்புமுனையாக கைகேயி என்ற பெண் விளங்குகிறாள்.

காப்பியத்தின் இரண்டாம் திருப்புமுனையாக சூர்ப்பணகை என்ற பெண் விளங்குகிறாள்.

சூர்ப்பணகை என்பவள் அரக்கி; ராவணனுடைய தங்கை என்ற அளவில்தான் நம்மில் பெரும்பாலோர் அறிந்திருக்கிறோம்.
இராமாயணத்தில் அதிகம் அறியப்படாத பாத்திரங்களுள் சூர்ப்பணகையும் ஒருத்தி.

சூர்ப்பணகை அவள் தன் தாய் கேசி, பாட்டி ஆகியோர்களை விடவும் அழகில் விஞ்சி இருந்தாள்.

தன் தங்கையை சிறந்த வீரனுக்கு மணமுடிக்க எண்ணி கால்கை நாட்டின் மிகச் சிறந்த அசுரக் கூட்டத்தின் படைத்தலைவனாக இருக்கக்கூடிய வித்யுத்ஜின்னுக்கு மணம் செய்வித்து மகிழ்ந்தான் ராவணன்.

இவ்விருவருக்கும் இடையே இல்லறம் இனிதே போய்க்கொண்டிருந்தது.

இராவணனுக்கு ஆணவம் மிகுந்து எல்லா நாடுகளையும் தம் வசமாக்கிக் கொள்ள முனைந்தான்.
அவ்வாறு போரிடும் பொழுது தனது மைத்துனன் நாடு என்றும் பாராமல் கால்கை நாட்டோடும் போரிட்டு,தன் தங்கையின் கணவனையும் சூழ்ச்சியால் வதம் செய்து கொன்றான்.

மணம் முடித்து வைத்த அண்ணனே தன் கணவனை சூதினால் வதம் செய்து விட்டானே என்று பித்துப் பிடித்தவள் போல அரற்றினாள் சூர்ப்பணகை.

என் கணவனை சூதினால் கொன்றதுபோல் தன் அண்ணனையும் சூதினால் கொல்வேன் என கணவனின் சடலம் முன் சபதம் ஏற்றாள்.

ராவணனுடைய வதத்திற்கு மறைமுகமாக தன்னைக் கருவியாக்க முனைந்துவிட்டாள்.

நோய் உடம்பிலேயே தங்கி தான் வெளிவரும் காலத்தை நோக்கி வெளியே வருவது போல ராவணனை மூல நாசம் செய்ய தகுந்த காலம் பார்த்து காத்திருக்கிறாள்.
"நீல மாமணி நிற நிருதர் வேந்தனை,மூல நாசம் பெற முடிக்கும் மொய்ம்பினாள்"
என்கிறார் கவியரசர்.
                    நிற்க,

சூர்ப்பணகையின் சில கூற்றுக்கள்
நகைச்சுவையின் உச்சத்துக்கே நம்மை அழைத்துச் செல்கின்றன.

இலட்சுமணன் அரக்கியின் மூக்கு முதலான அவயவங்களை அறுத்து எறிந்து விடுகின்றான். அவள் கதறி அழுகிறாள்.பிறகு சுதாரித்துக் கொண்டு எழுகிறாள்.அவள் பேசும் பேச்சு சிரிக்கத்தெரியாதவர்களைக் கூட சிரிக்க வைத்து விடுகிறது.

இராம,இலட்சுமணர்களைப் பார்த்து நீங்கள் என் உறுப்புகளை அரிந்ததன் நோக்கம் எனக்கு நன்றாகவே புரிகிறது.
இவ்வளவு அழகிய வடிவத்தை உடைய என்னை அயலான் நாடி விடக் கூடாது என்ற கருத்தில் தானே அரிந்தீர்கள்?
தங்களால் இயலாது என்றால் உங்களுடைய தம்பியையாவது மணம் செய்து வையுங்கள் எனக் கூறுகிறாள்.
                    மேலும்

மூக்கு இல்லாதவளோடு நான் எப்படி வாழ்வேன் என்று இலட்சுமணன் கேட்டால் இடையே இல்லாத சீதாவுடன் நான் வாழவில்லையா எனத் திருப்பிக் கேளுங்கள் என்கிறாள்.

"அரிந்த நாசி ஒருங்கிலா இவளொடும் உறைவெனோ?
என்பானேல்,இறைவ! "ஒன்றும் மருங்கு இல்லாதவளோடும் அன்றோ "நீ நெடுங்காலம் வாழ்ந்தது என்பாய்"
என்ற கம்ப நாடனின் வரிகள் நகைச் சுவையை ஊட்டி இன்புற வைத்து விடுகிறது.

கம்பன் புகழ் வாழ்க!

கவி மலரின் மணம் தொடரும்.

தே.இரா.வீரராகவன். 
21-11-19